Tangere !!hot!! — Aral Sa Kabanata 63 Ng Noli Me

Mas mabuti pa ang isang taong totoo sa kanyang pagkakamali (tulad ni Elias) kaysa sa isang taong nagtatago sa likod ng sutana at krus habang ang puso ay bulok. Ang tunay na pananampalataya ay nasa gawa, hindi sa posisyon o kasuotan.

Ang Noli Me Tangere ay hindi lamang isang kasaysayan ng sakit ng lipunan noong panahon ng Kastila; ito ay isang salamin na patuloy na may kinang para sa kasalukuyan. Sa 63 kabanata ng nobela, ang ay isa sa mga pinakamakabuluhan dahil dito naghahari ang pagkukunwari, takot, at ang hindi matatawarang kapangyarihan ng katotohanan. Matapos ang trahedya sa gabi ng kapistahan ng San Diego, ang kabanatang ito ay nagsisilbing tagapag-ugnay ng lahat ng mga lihim at pagkukunwari na bumabalot sa bayan.

Huwag maging tupa na sumusunod sa agos ng paratang. Sa panahon ng disinformation (fake news), napakahalaga ng pagsusuri (critical thinking). Kung ang bayan ng San Diego noon ay tanungin ang "bakit?" at "sino ang makikinabang?" hindi nila basta-bastang isusumpa si Ibarra. aral sa kabanata 63 ng noli me tangere

Chapter 63, Noche Buena , depicts Christmas Eve in San Diego. While the town prepares for the midnight mass, the mood is somber. The chapter cuts between different characters:

Ang Kabanata 63 ng Noli Me Tangere na pinamagatang ay isa sa pinakamadamdamin at makabuluhang bahagi ng nobela ni Jose Rizal. Bagama’t ito ay huling kabanata bago ang epilogo, dito nagsasama-sama ang sakit, pag-asa, at ang mapait na realidad ng buhay ng mga Pilipino sa ilalim ng kolonyalismo. Mas mabuti pa ang isang taong totoo sa

ipinapakita ang pagtatapos ng paghihirap nina Sisa at Elias sa gitna ng kapaskuhan. Narito ang ulat ukol sa mga mahahalagang aral at kaisipan mula sa kabanatang ito: Mga Pangunahing Aral (Lessons)

Ang pinakatanyag na eksena sa Kabanata 63 ay ang pagkakataong muli nagtagpo nina Maria Clara at Crisostomo Ibarra. Ito ay hindi isang tipikal na "happy ending" na ating inaasahan. Sa halip, nagpaiwan si Ibarra sa tabi ng kanyang minamahal habang si Elias na lamang ang tumakas. Sa 63 kabanata ng nobela, ang ay isa

Ang Kabanata 63 ay hindi lamang tungkol sa isang nakasulat na papel. Ito ay tungkol sa . Ang paskin ay naging tulay upang magising ang natutulog na kamalayan ng bayan. Bagama't hindi pa handa ang marami na lumaban, ang pagkakabuking ng mga kasinungalingan ang naging unang puwang para sa pag-aalinlangan—at ang pag-aalinlangan ay siyang ugat ng pagbabago.

Ang pinakamahalagang aral ng kabanatang ito ay umiikot sa misteryosong (poster) na makikita sa pintuan ng simbahan. Sa pasking ito, hayagan nabunyag ang mga lihim ng mga kilalang tao: ang relasyon nina Padre Salvi at Donya Consolacion, ang pagkukunwari ng mga naghahari, at maging ang madilim na nakaraan ng pamilya ni Crisostomo Ibarra.

Both the colonial government and the wealthy elite are shown to be indifferent to the tragedies of the poor.

Ang kabanatang ito, na may pamagat na “Ang Huling Paglalakbay,” ang nagsisilbing hudyo (denouement) ng buong kwento. Dito natin nakikilala ang tunay na anyo ni Ibarra, at dito rin bumubuhos ang pinakamalalim na realisasyon tungkol sa pag-ibig, paghihiganti, at pagpapakasakit. Ano-ano nga ba ang mga aral na maaari nating mangilin mula sa mapanglaw ngunit makabuluhang wakas ng kabanatang ito?