Mësues, më kujtohet ajo ditë, Kur më mbajte në qoshe tre orë rresht. Tani që u rrita, e kuptova pse – Sepse ti më doje më shumë se kështu. Me 7 Marsin, falje për shkumësin që t’i fsheha, Dhe për 5-at që në ditar s’i pashë.

: "Një falënderim dhe mirënjohje e pafundme për të gjithë mësuesit që me përkushtim ndriçojnë rrugën e dijes. Ju jeni frymëzimi dhe forca e së ardhmes!". Thënie klasike

Kemi blerë një trëndafil, Meplot gjethe e petale, Të të themi ty, o zanë: Gëzuar festën e zanave!

Poezitë për 7 Marsin shpesh përqendrohen te mirënjohja, sakrifica e mësuesit dhe dashuria për gjuhën shqipe. Më poshtë janë disa motive dhe fragmente të njohura: 1. Mirënjohja për Mësuesen/Mësuesin

Shumë poezi i kushtohen hapat e parë të shkollës shqipe dhe figurave si Pandeli Sotiri, Petro Nini Luarasi dhe Naum Veqilharxhi.

"Mësues i dashur, ti je si nënë, Që na mëson me shkronjën e parë." (Dear teacher, you are like a mother, who teaches us the first letter.)

Përdorimi i poezisë si mjet shprehjeje në 7 Mars ka një traditë të gjatë. Ajo lejon nxënësit që të shprehin ndjenjat që ndonjëherë fjalët e zakonshme nuk mundi t'i përcjellin. Një i mirëfilltë për këtë ditë ngërthen brenda vete tri elementë kryesorë: dashurinë për dijen, respektin për figurën e mësuesit dhe mirënjohjen për sakrificën.

7 Marsi është ditë e bukur, Të uron klasa e parë, Zemra na rreh me ndjenjë të pastër, Për ty, mësuesja jonë e nderuar.

Mësuesi shihet si një "nënë e dytë" apo një udhërrëfyes që ndriçon rrugën e jetës.

: "Pa atdhe s'ka fe, Pa fe s'ka nder, Pa nder s'ka dije, Pa dije s'ka dritë" — Gjergj Fishta. 7 Marsi | PDF - Scribd